Αλήθεια, νοιάζεται κανείς;;;;

Περπατάς στο δρόμο, βλέπεις γύρω σου πολυτελή σπίτια, με κλειδωμένες πόρτες, κλειστά παράθυρα, που κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι κρύβεται πίσω από αυτά. Πίσω από κάθε κλειστή πόρτα, ίσως κρύβεται μια πονεμένη ιστορία, που κανένας δεν γνωρίζει. Όλοι μας, βλέποντας στο δρόμο, ανθρώπους διαφορετικούς από εμάς, βιαζόμαστε να τους κρίνουμε, να τους κοροϊδέψουμε, να τους μειώσουμε, να τους χλευάσουμε.

Δεν είναι λίγες οι φορές που στην εικόνα μιας ηλικιωμένης γριάς που διασταυρώνει το δρόμο με δυσκολία, ακούς τις κόρνες να ηχούν και το βλέμμα απέχθειας του οδηγού να την κοιτάζει. Κανείς δεν ξέρει όμως ότι πίσω από την ηλικιωμένη αυτή γυναίκα, κρύβεται μια πονεμένη ιστορία. Ένας νεκρός σύζυγος, ένα παιδί με αναπηρία, και μια σύνταξη που δεν φτάνει ούτε για τα βασικά τρόφιμα.

Πόσες φορές δεν ακούσαμε τις κόρνες του αυτοκινήτου, στην γυναίκα οδηγό, που επειδή λόγο απειρίας και τρόμου, δεν αντέδρασε σωστά σε κάποια στροφή. Κόρνες που δεν σημαίνουν κάτι για τη χωρισμένη αυτή γυναίκα που τρέχει στα τρία τις παιδιά που την περιμένουν στο σπίτι να φάνε, μαζί με την γιαγιά και τον άρρωστο παππού.

Πόσες φορές δεν ακούσαμε τα ειρωνικά σχόλια του κόσμου, για το φτηνό ντύσιμο ενός ανθρώπου, τα σχισμένα ρούχα, και τα λιωμένα παπούτσια. Αν όμως τα λεφτά αρκούν μόνο για τα φάρμακα για το άρρωστο παιδί, και για τα βιβλία του δεύτερου, τότε τα ρούχα και τα καινούρια παπούτσια, θεωρούνται για αυτούς πολυτέλεια. Εσείς αλήθεια τι θα κάνατε στην θέση τους;

Κανείς δεν νοιάζεται για αυτά, αφού είναι ποιο εύκολο να κρίνεις κάτι, παρά να ψάξεις το λόγο ύπαρξής του. Πόσες φορές δεν είδαμε αγόρια να βιώνουν την απόρριψη λόγω της ομοφυλοφιλίας τους . Πόσες φορές δεν τους είδαμε να ζουν κάτω από το φόβο και την πίεση της κοινωνικής κατακραυγής. Κανείς όμως δεν ενδιαφέρθηκε να μάθει, ότι δεν μπήκαν σε αυτό το δύσκολο μονοπάτι από επιλογή δική τους, αλλά επειδή η φύση παίζει περίεργα παιχνίδια. Αν κάποιος μπορούσε να διαλέξει τον σίγουρο δρόμο, και την αποδοχή της κοινωνίας, ή τον άλλο δρόμο, τις απόρριψης και του κοινωνικού αποκλεισμού, λέτε να διάλεγε το δεύτερο; Κανείς δεν νοιάζεται αν πίσω από μια κλειστή πόρτα, ένας νεαρός που κλαίει λόγο της απόρριψης σε ένα δρόμο που ο ίδιος δεν διάλεξε, είναι έτοιμος να θέσει τέρμα στην ζωή του.

Πόσες φορές δεν ακούσαμε σχόλια και ειρωνικά γέλια για κάποιο άνθρωπο που έχει περισσότερα κιλά από τα πρότυπα που θεωρεί σωστά η κοινωνία. Γέλια που αρκούν για κάποιους μόνο μερικά δευτερόλεπτα, αλλά για αυτούς είναι δάκρυα που τρέχουν πίσω από τις κλειστές πόρτες. Κανείς δεν νοιάστηκε να μάθει, αν μια αρρώστια ήταν ο λόγος. Πίσω από αυτά τα περιττά κιλά, ίσως κρύβεται η αρρώστια του πατέρα, ο χαμός του αδερφού, που οδήγησε στην κατάθλιψη, και στην απαξίωση για την ζωή. Κανείς όμως δεν νοιάστηκε.

Θα ήθελα να πω πολλά, αλλά ποιος νοιάζεται αλήθεια. Ακόμα κι αν διαβάσει κάποιος αυτό το κείμενο και συμφωνεί, δεν θα νοιαστεί να κάνει κάτι.

Ακόμα και αν αυτή τη στιγμή που μιλάμε, πίσω από αυτές τις κλειστές πόρτες, άνθρωποι κλαίνε, άνθρωποι βιώνουν δυσκολίες, ετοιμάζονται να θέσουν τέρμα στη ζωή τους, τραβάνε το δικό τους Γολγοθά. Σε μια μικρή κοινωνία, όπου απλά πράγματα όπως αγάπη και κατανόηση, έχουν χάση πλέον την σημασία τους, κάνε την δική σου προσπάθεια. Την επόμενη φορά που θα δεις κάποιο στο δρόμο, πριν κρίνεις, σκέψου το ξανά. Θυμήσου τις κλειστές πόρτες, βάλε τα δυνατά σου κι άνοιξέ τες. . μαζί με τις πόρτες τις ψυχής σου..

Νικόλας Τζιοβάνη

Άμα είσαι αθκιασερός, τα ποιηματάκια είναι το αποτέλεσμα.

Ενύχτωσεν τζιαι πίρωσα, τζιαι φκαλα τη φανέλα, τζιαι της γειτονισσας μου της πασσιάς, έππεσεν η μασέλα. Μα τί θωρείς στετέ ποδά; Επιάν σε οι ορέξεις; Αν φκάλω τίποτε πάρατζι, εσούνι εννα αντέξεις; Οξά εννα τελέψεις; Αν φκάλω τζιαι το σώβρακο, τζιαι δείς τζιαι το αγρίμι, αιωνία σου η μνήμη

Άρκεψες τζιαι μουρμουράς, τζιαι εμενα μου τα πρίζεις, τζιαι πόξο που την πόρτα μου, εσού χωρκογυρίζεις...Που εννα πάεις έσσω σου, πίεννε στο καθρέφτην, τζιαι αν εχει διαφοραν ο κώλος που τη φάτσα σου, να με λαλούσην ψεύτην


Εν σου στηλα μήνυμα; Εξίασασε τέλλια; Εν ήρτα εψές που έσσω σου, που έκαμες αφέλια; Μα ήντα μπου θέλεις κούκλα μου, που το πρωί τζιεν σκάζεις, που άνοιξα τα μάθκια μου, τζιαι σαν τον μαύρον κόρακαν, μες τα αυκιά μου κράζεις; Ντύθου να πάμε Πρωταρά, το σώμαν να μαυρίσω, τζιαι αν μου μείνει όρεξη, μπορεί να σε.... σιερετήσω


Εψές που ήρτρε έσσω μου, τζιαι εφόρες το μαγιό σου,έκαμνες μου την δύσκολη, γαμώ το κερατο σου. Πόψε που ήρτες έσσω μου, άλλαξες το υφάκι, τζιαι χόρευκες πας το δεντρόν, το shake it του Σάκη. Όμως εγιώνι κούκλα μου, τωρά θωρώ την μάππα. Παρα να τρώω την ώρα μου, με μιά κυπραία τσάππα!


Ήρτεν βαπόριν στον γιαλόν, τζιαι έφερεν φιστούτζια, τζιαι αντι να έρτεις έσσω μου, εσού εκαμνες μου κούτζια. Έλα ποδα να παίξουμε, γιατρο τζιαι νοσοκόμα, τζιαι εν 8α
σταματίσουμεν, όσπου να αλλάξει ο Μιλτής, τζιαι ο Χριστόφκιας κόμμαν.

Άλλαν Ντάλλων η μέρα μου

Ήταν σκοτάδι, ο ήλιος έλαμπε, και εγώ βγήκα στο μπαλκόνι του ισογείου μου. Σύννεφα μαζεύτηκαν πάνω από το κεφάλι μου, και έτσι πήρα το αντηλιακό μου επειδή οι ακτίνες του φεγγαριού μπορεί να μου προκαλούσαν εγκαύματα τρίτου βαθμού στην κλίμακα ρίχτερ. Αφού πήρα την ομπρέλα μου κατευθύνθηκα στην θάλασσα να μαζέψω λουλούδια που είχε αφήσει ένας κτηνίατρος για να φυτέψει στην άμμο. Τα πήρα και τα έβαλα σε ένα βάζο με πίκλες και ενώ τα έβλεπα που με κοιτούσαν με πίκρα και απορία, έκλεισα τα μάτια μου και είδα μια ταινία στο Σίγμα. Αφού ξύπνησα το βράδυ, πήγα να φάω το καθιερωμένο μου πρωινό, μουσακά στα κάρβουνα, και πήγα να βρουτσίσω τα παπούτσια μου για να μην μυρίζει το στόμα μου όταν θα περπατώ. Μετά πήρα το ποδήλατο μου να πάω μια βόλτα αλλά σταμάτησα καθώς είχε τρικυμία και δεν μπορούσα να ανοίξω το παράθυρο να πάρω αέρα. Έτσι σταμάτησα στο περίπτερο και αγόρασα ένα αυτοκίνητο, και τράβηξα κουπί μέχρι το σπίτι μου. Αφού κουράστηκα αρκετά, πήρα τηλέφωνο στον αριθμό μου για να μου πώ να πάω σπίτι επειδή είχα αργήσει. Πήγα και τί να δω; Τίποτα απολύτως! Επειδή είχα ξεχάσει να ανοίξω τα μάτια μου από την τελευταία φορά που κοιμήθηκα και είδα όνειρο στο dvd μου.
Έτσι αποφάσισα να ξυπνήσω και να βάλω το ξυπνητήρι μου να παίξει 5 λεπτά πριν.

ΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΕΔΡΟ

Απο τις 25 Φεβρουαρίου, με την εκλογή του Δημήτρη Χριστόφια στην προεδρία, έχουμε τις πιο κάτω αλλαγές

• Δεν θα λέμε "μαύρα τζιαι γέριμα", αλλά "κόκκινα τζιαι γέριμα"
• Όλοι πρέπει να γράφουν με το αριστερό χέρι
• Τον εθνικό μας ύμνο θα τον γράψει ο Βασίλης Παπακωσταντίνου.
• Όλοι οι σταθμοί θα συνδέονται την ώρα του δελτίου με το CNC PLUS TV.
• Τα φώτα τροχαίας θα έχουν μόνο το χρώμα κόκκινο.
• Όταν μπαίνεις σε ένα σπίτι για πρώτη φορά θα λές "μπήκα με το αριστερό".
• Η Ιστορία αλλάζει, ο Άγιος Βασίλης φορεί κόκκινα επειδή ήταν γραμματέας της ΠΕΟ.
• Όλοι πρέπει να αποκτήσουν αυτοκίνητο διπλοκάμπινο.
• Για τα επόμενα 5 χρόνια η Ομόνοια θα παίρνει το double.
• Το δελτίο ειδήσεων θα μεταδίδεται στα κυπριακά. ρώσσικα, και τούρκικα.
• Οι επόπτες στο ποδόσφαιρο, ο ένας θα κρατάει σημαία του ΑΚΕΛ και ο αλλος της ΠΕΟ.
• Όλοι πρέπει να πίνουν καφέ απο το Λαϊκό καφεκοπτείον
• Τις διακοπές τους όλοι πρέπει να τις κάνουν στην Ρωσσία.

Ο λόγος που ΜΙΣΩ τον ΑΗ ΒΑΣΙΛΗ

Ήταν σκοτάδι, έξω έκανε κρύο, και εγώ κουλουριάστηκα
στο κρεβάτι μου να βράσω διότι η μαμα μου έν με άφηνε
να άψω την θέρμανση για να μεν σπαταλήσω ρεύμα.
Ήταν παραμονή πρωτοχρονιάς και εγώ όπως κάθε χρόνο,
περίμενα τον Άγιο Βασίλη να μου φέρει το δώρο μου.
Παρόλο που δεν έχουμε καμινάδα, είπε μου η μάμα μου
οτι έρκεται απο την κλειδαρότρυπα της εξώπορτας.
Είναι Άγιος έτσι κάμνει τα πάντα.
Πριν μέρες είχα στείλει email στον Άγιο Βασίλη να του πώ
τί δώρο θέλω. Άλλαξαν οι καιρός που έστελνες γράμμα,
τωρά έχει email. Έκαματον add και στο msn αλλα νομίζω
έχει με block..
Φέτος ζήτησα ένα κρουασάν σοκολάτας, ένα κουτί
πίσσες στιμορόλ, ένα ραδιοφωνούι να ακούω την
μάππα, ένα κουτί προφυλακτικά με γεύση παπουτσόσυκο,
και ένα σιαμπού vidal sasoon όχι πια δάκρυα.
Ξάπλωσα λοιπόν και περίμενα να έρθει ο Άγιος Βασίλης.
Η ώρα περνούσε αλλα τίποτα. Μη ξέροντας τι να κάνω,
άρχισα να παίζω με τα χείλη μου, τα αυτιά μου, και
γενικά με οτιδήποτε άλλο θα μπορούσα να παίξω.
Η ώρα περνούσε αλλά ο Άγιος Βασίλης δεν ερχόταν.
Έτσι άρχισα να σκέφτουμαι απο μέσα μου "που γυρίζει
ο γιός της τζιαι δεν ήρτεν κόμα που ποδά, εννα του
εζήτησε κάμποσα πάλε ο γείτος τζιαι εκαθυστέρησεν τον".
Μόλις τελιώνω την σκέψη μου, ακούγεται ο ήχος του
ελκύθρου και στην συνέχεια ενα "Χώ χω χω", και εγώ
έτρεξα να δώ τον Άγιο Βασίλη που έφτασε. Τελικά
ήταν η τηλεόραση..πάλε έβαλεν επαναλήψεις ο Αντ1.
Μετά απο λίγη ώρα ανοίγει η πόρτα μου και βλέπω
ένα πασιή με κόκκινα ρούχα να έρκεται πάνω μου.
Και του λέω "Φύε ρε πουστόλοττο που δαμέ τί θέλεις;"
- Εγώ παιδί μου είμαι ο Άγιος Βασίλης
- Ε τζιαι για να μου δώκεις ένα πουστοκρουασαν εννα
με γαμήσεις τζιόλας;
- Όχι απλά ψάχνω το toilet, έπιαν με η διάρρεια
Έτσι κι έγινε. Ο Άγιος Βασίλης στην τουαλέττα μου,
ο ρούντολφ στην βεράντα να κάμνει σεξουαλική
παρενόχληση του κάττου μου, και εγώ να περιμένω
το δώρο.
Τελειώνει ο Άγιος Βασίλης και φεύγει βιαστικός,
ξεχνώντας να μου αφήσει το δώρο μου! Ο γιός της!
Έτσι το μόνο δώρο που επήρα τζινη την χρονιά,
ήταν ένας κότσιρος στο αποχωρητήριο, που μετά απο
τόσα χρόνια ακόμα εν λέει να πάει κάτω.
Γι αυτό ΑΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ SUCKS! (το ίδιο και οι κότσιροι του)

Υ.Σ Αν καμιά φορά δείτε κανένα πασιή με κόκκινα ρούχα,
και ζητήσει σας να χρησιμοποιήσει το toilet σας,
στείλτε τον στον πρόεδρο. Τζείνον σιέζει τον ολόκληρη
η Κύπρος, τζιαι δεν φακκά πένναν.

O KATTOS MOU O MITSOS

• Ο κάττος μου έχει γεννηθεί σε μιά γωνιά στην απο8ήκη στις 17/06/05
  
• Έχει βαφτιστεί στις 20 Δεκεμβρίου 2005 με το όνομα ΜΙΤΣΟΣ
• Πρίν βαφτιστεί στο διάστημα αυτό τον φώναζαν "πουστόκαττο"
• έχει ωράιο τρίχωμα και του αρέσει πολύ ο τόνος με μαγιονέζα τα goodys και τα αποφάγια του αυλόγυρου
• Έχει προτίμηση στη μουσική METAL και ακουει Σάκη κατα διαστήματα
• Τις ελέυθερες του ώρες τις περνάει στον καναπέ μου αφήνοντας το γλυκό του τρίχωμα επάνω
• Πίνει νερό, γάλα, και μπύρα carlsberg ι ξανθιά στη ζωή σου
• Δεν καπνίζει αλλα απεναντίας είναι μέλος του αντικαρκινικού σύνδεσμου, και στο "κάνε μια ευχή"
  
• Εχει σημετάσχει σε πολλές εκδηλώσεις όπου ήταν επίτιμη καλεσμλενος η γυναίκα του προέδρου Παπαδόπουλλου με την γαλλική προφορά και το ίσιο μαλλί του κωμμοτηρίου
  
• Του αρέσει να με παρακολουθεί όταν κάνω μπάνιο. Υπονοούμενα για τις σεξουαλικές του προτιμήσεις δεν είναι αποδεχτά.
• Τώρα που το γράφω αυτό μου γλυφει τα πόδια μου, μάλλον κατάλαβε ότι τον κατηγορώ.
• Έχει χάσει την παρ8ενιά του πριν αρκετό όταν απόδρασε και πήγε στο γειτονικό σπίτη. (είχε μια κάττα μεστην γειτονιά. τωρά δεν έχει.. γιατί άραγε;)
  
• Η πρώτη του λέξη που είπε όταν γεννήθηκε ηταν "νιάου"
• Η φήμη ότι η μάνα του ήταν πουτάνα και γαμιέτουν με όλους τους κάττους τις γειτονιάς δεν επιβεβαιώθηκε.
• Του αρέσει να παρακολουθά τον μάστρο του (δηλαδή εμενα) να παίζει pro evolution και όταν χάννω (ΑΜΑ χάσω καμιά φορά) τότε νιαουρίεται (απο το ορίεται).
  
• Ο λόγος που γράφω για το κάττο μου είναι διοτι γυρεύκω του συζηγο. Θα την φιλοξενώ και αυτή στο σπίτη μας, θα την ταήζω, θα την ποτίζω, με αντάλλαγμα να ικανοποιά σε όλους τους τομείς τον γιό μου, το Μήτσο μου. Γίνονται δεχτές όλες οι προτάσεις και ειδικά όσες έχουν και προίκα.
  

ΥΣ. έχει και εξοχικό στο πρωταρά, όσες καττούες ζουρτουλλούες ενδιαφέρουνται