Άμα είσαι αθκιασερός, τα ποιηματάκια είναι το αποτέλεσμα.

Ενύχτωσεν τζιαι πίρωσα, τζιαι φκαλα τη φανέλα, τζιαι της γειτονισσας μου της πασσιάς, έππεσεν η μασέλα. Μα τί θωρείς στετέ ποδά; Επιάν σε οι ορέξεις; Αν φκάλω τίποτε πάρατζι, εσούνι εννα αντέξεις; Οξά εννα τελέψεις; Αν φκάλω τζιαι το σώβρακο, τζιαι δείς τζιαι το αγρίμι, αιωνία σου η μνήμη

Άρκεψες τζιαι μουρμουράς, τζιαι εμενα μου τα πρίζεις, τζιαι πόξο που την πόρτα μου, εσού χωρκογυρίζεις...Που εννα πάεις έσσω σου, πίεννε στο καθρέφτην, τζιαι αν εχει διαφοραν ο κώλος που τη φάτσα σου, να με λαλούσην ψεύτην


Εν σου στηλα μήνυμα; Εξίασασε τέλλια; Εν ήρτα εψές που έσσω σου, που έκαμες αφέλια; Μα ήντα μπου θέλεις κούκλα μου, που το πρωί τζιεν σκάζεις, που άνοιξα τα μάθκια μου, τζιαι σαν τον μαύρον κόρακαν, μες τα αυκιά μου κράζεις; Ντύθου να πάμε Πρωταρά, το σώμαν να μαυρίσω, τζιαι αν μου μείνει όρεξη, μπορεί να σε.... σιερετήσω


Εψές που ήρτρε έσσω μου, τζιαι εφόρες το μαγιό σου,έκαμνες μου την δύσκολη, γαμώ το κερατο σου. Πόψε που ήρτες έσσω μου, άλλαξες το υφάκι, τζιαι χόρευκες πας το δεντρόν, το shake it του Σάκη. Όμως εγιώνι κούκλα μου, τωρά θωρώ την μάππα. Παρα να τρώω την ώρα μου, με μιά κυπραία τσάππα!


Ήρτεν βαπόριν στον γιαλόν, τζιαι έφερεν φιστούτζια, τζιαι αντι να έρτεις έσσω μου, εσού εκαμνες μου κούτζια. Έλα ποδα να παίξουμε, γιατρο τζιαι νοσοκόμα, τζιαι εν 8α
σταματίσουμεν, όσπου να αλλάξει ο Μιλτής, τζιαι ο Χριστόφκιας κόμμαν.